| 391 | vazgeçme | Bir davanın açılması, dava konusu olan suçtan dokunca gören kimsenin kişisel istemine bağlı olduğu yasaca belirtilen durumlarda, davacının yakınmasından vazgeçtiğini bildirmesi. |
| 392 | vekillik belgesi | Vekilin temsil yetkisini ve kapsamını saptayan yazılı kâğıt. |
| 393 | yakalama | Bir sanığın tutuklanma belgesi dışında, özgürlüğünün geçici olarak kısıtlanması. |
| 394 | yakalama belgesi | Tutuklanması gereken kişi kaçak olur ya da saklanmış bulunursa, yetkili savcı ya da yargıç tarafından yakalanmak amacıyla çıkarılan yakalama yazısı. |
| 395 | yakınma | Kovuşturulması kişisel yakınmaya bağlı suçlarda, hakkı olan kimsenin C. Savcılığına bir istemde bulunması. |
| 396 | yakınma belgesi | Yasa ve tüzüklere aykırı gördükleri eylem ve işlemler dolayısıyle kişilerin yetkili orunlara verdikleri yazılı yakınma kâğıtları. |
| 397 | yakınma hakkı | Kişilerin yasalara, tüzüklere aykırı buldukları eylem ve işlemlerden dolayı yetkili devlet orunlarına başvurma yetkileri. |
| 398 | yalan ant | Bilgisini dinlemeye yetkili bir memur ya da kurul önünde gerçeğe aykırı olarak andiçme. |
| 399 | yalancı tanıklık | Tanık dinlemeye yetkili bir memur ya da kurul önünde, tanıklık ederken gerçeğe aykırı olarak bilgi verme, bilgisini az ya da çok gizleme. |
| 400 | yanılma suçları | Sanığın işlemesini istemediği bir suçun ortaya çıkması. |
| 401 | yanıt | Yargılıkta, yasalardaki yöntemine göre yargıcın sorduğu sorulara ilgilinin vermekle yükümlü olduğu karşılık. |
| 402 | yanıt dilekçesi | Yanıt tasarısı, yargıtaylamada bulunan yanın, yargıtaylama dilekçesi kendisine bildirilince, ileri sürülen savlara verdiği yazılı karşılık. |
| 403 | yanlar | Bir dava ve sözleşmede, çıkarları karşıt olan iki yan. |
| 404 | yansızlık | Yargıcın, çözümlediği uyuşmazlıkla ilgili bütün işlemlerde, davalı ve davacılardan herhangi birine karşı yan tutmaması durumu. |
| 405 | yansızlıkta kuşkuya düşme | Yargıcın dönerimini gerektirecek kertede yansızlığın kuşku uyandırması. |
| 406 | yaptırım | Türe ilke ve kurallarını benimseyip uygulanmasını zorlamak için yasalara konulan yargılar. |
| 407 | yargı (1) | Devletin türe düzenini korumaya ilişkin bağımsız bir yargıç kuruluşunca yaptığı görev ile türe uyuşmazlıklarının yargılıklarda çözümlenmesi eylemi. |
| 408 | yargı (2) | Yargıcın gördüğü bütün davaları, olaya ilişkin yasalara göre çözümlemek için söylediği en son söz. |
| 409 | yargı belgesi | Yargılıkça verilen en son kararın her iki yana verilen onaylı benzeri, örneği. |
| 410 | yargı çektiriminin ertelenmesi | Yasada gösterilen nedenlere göre, bir ceza yargısının yerine getirilmesinin geçici olarak sonraki bir zamana bırakılması. |
| 411 | yargı çevresi | Yargılıkların yasaca hangi işleri göreceği belirtilen konularla (Ağır Ceza yargılığı ve önyargıçlığın göreceği işler gibi), benzer tür ve nitelikteki davaları çözümlemekle görevli yargılıkların, yer bakımından görevli olanını belirten kural. |
| 412 | yargı gücü | Bireylerle devlet ve bireylerin birbirleri arasında çıkan uyuşmazlıkların ulus adına bağımsız yargılıklarca çözümlenmesi yetkisi ve gücü. |
| 413 | yargı hakkı | Ulus adına, yasalara göre, bağımsız yargılıklarca yargı gücünün kullanılması yetkisi. |
| 414 | yargı işlemi | Uyuşmazlık durumunda bulunan iki yanın ileri sürdükleri konuları, yasaların buyruğuna, çizdiği yollara göre yargıcın ya da bir yargı organının çözümlemesi ve bu iş için yaptığı bütün işlemler. |
| 415 | yargı nedenleri | Yargıcı karara ileten nedenler, yargının dayandığı kanıtların gerekçeleri. |
| 416 | yargı özeti | Ceza yargılama yöntemine göre duruşma sonunda sanığın yargılılığına, kurtulmasına, duruşmanın durdurulması ya da düşmesine ilişkin yargının bu temel noktaları belirten bölümü. |
| 417 | yargıcın dönerimi | Bir davada karşı yanlar ya da dava konusu ile kişisel ilişkisi olması ve dosdoğru görev yapacağına güvenin bulunmaması durumunda, yargıcın duruşma ve karara katılmaması için bir istem. |
| 418 | yargıcın duruşmaya katılamayışı | Yasanın gösterdiği kimi ayrık durumlarda, yargıcın duruşmaya çıkamaması. |
| 419 | yargıç | Ulus adına, bireylerin birbirleri ve bireyle devlet arasında çıkan uyuşmazlıkları yasalara göre ve yargı yolu ile çözümleyen kişi. |
| 420 | yargıçlık görevi | Yasanın gösterdiği kimi ayrık durumlar dışında yargıcın, yargılamayı yargı verilinceye dek yönetmesi. |