| 1021 | yardımcı im | (
) Krş.. ayraçsız yazılış biçimi. |
| 1022 | yargı | Geleneksel mantıkta: önermenin dile getirdiği düşünce ya da başka bir deyişle sav. Krş.. koşulsuz yargı. |
| 1023 | yarıanma imleri | Dizimsel değişkenlerle sözedilen dil imlerinden oluşan karma bir deyimin sözeden dilde bir terim olduğunu belirtmek amacıyla deyimin başı ile sonuna konulan köşe imleri. || Yarıanılan bir deyimde sözedilen dil imleri kendini adlandırıcı deyimler olup, deyimdeki tüm bölümler yazılmamış bir dizilim işleviyle bir araya getirilmiştir. Köşe imleri (dizilim işlevi gibi) genellikle yazılmaz. Örn. p=>q kalıbı şu kısaltma adımlarıyla elde edilir: (
) |
| 1024 | yarıçevirme | Önçevirme ya artçevirmenin ortak adı. |
| 1025 | yarıdevirme | Öndevirme ile artdevirmenin ortak adı. |
| 1026 | yarısıralama | Yansımalı, ters bakışımlı, geçişli bağıntı. || Örn. Altküme bağıntısı (
) bir yarısıralamadır. |
| 1027 | yasak yöneticisi | (
) (p yasaktır) biçiminde tanımlanan doğrusal olmayan birli eklem. |
| 1028 | yasal biçim | Belli bir yasal biçim özelliğini taşıyan önerme. || yasal biçimler genellikle denetleme yöntemlerinde kullanılır. Krş.. tümel-evetlemeli yasal biçim, tikel-evetlemeli yasal biçim, birli yüklemli yasal biçim, önekli yasal biçim. |
| 1029 | yasal biçim özelliği | (
) |
| 1030 | yeğleme almaşığı | (
) |
| 1031 | yeğleme almaşıklık bağıntısı | Yansımasız, geçişli, ters bakışımlı olan bir almaşıklık bağıntısı. |
| 1032 | yeğleme yönetici | Sıkı yeğleme, ilgisizlik, gevşek yeğleme yöneticisi ya da bunlar yardımıyla tanımlanan doğrusal olmayan ikili eklem. |
| 1033 | yeğlemeler mantığı | Temel mantığa yeğleme yöneticilerini katmakla oluşturulan genleşmiş mantık dizgesi. || »sıkı yeğleme, .= ilgisizlik yöneticileri olduğunda, yeğlemeler mantığının başlıca yasa ile kuralları şöyledir: (
) |
| 1034 | yer değiştirici eklem | (
) |
| 1035 | yer sayısı | Bir yöneten deyimin yer sayısı, ilişkin olduğu yönetilen deyimlerin sayısı demektir. |
| 1036 | yer tutucu simge | Sözedilen dilin belli bir dizimsel türden deyimlerinin yerini tutan, ama kendisi hiç bir yorumda belli bir anlam kazanmadığı gibi herhangi bir değişken bağlayıcısının etkisine giremeyen aynı dildeki özel bir im. || Anl. temsilci harf. |
| 1037 | yerine koyma | A deyiminde B yerine C koyma işlemi, A deyimindeki B nin bir ya da birden çok geçişi yerine C koymak demektir. || Örn. 5>1+1'de 1 'in birinci geçişi yerine 2 koymakla 5> 2 + 1 elde edilir. Krş.. değiştirim. |
| 1038 | yerine koyma ilksavı | Önalanı küme olan bir izergenin artalanının da küme olduğunu dile getiren ilksav. |
| 1039 | yeter koşul | bk. yeterli koşul. |
| 1040 | yeterli koşul | (
) ||Anl. yeter koşul. Krş.. gerekli koşul. |
| 1041 | yinelemeli kipsel önerme | Yönetileni kipsel önerme olan bir kipsel yöneticiyi kapsayan önerme. || Örn. (
) |
| 1042 | yinelemesiz önerme | (
) . |
| 1043 | yinelgeli sayılabilir küme | K gibi bir deyim kümesinin yinelgeli sayılabilir olması, K nın ya boş olması ya da işlemlenebilir bir izergenin artalanı olması demektir. || Örn. temel mantıklı bir biçimsel dizgenin bütün kanıtsavlarının kümesi genellikle yinelgeli sayılabilir'dir. |
| 1044 | yinelgen bağıntı | Yinelgen bir küme oluşturan bağıntı. || Örn. Doğal sayılar arasındaki "küçük olma" bağıntısı yınelgendir. |
| 1045 | yinelgen izerge | 1. Temel mantıklı sayı kuramında belirtilebilen sayısal izerge. 2. İşlemlenebilir izerge. |
| 1046 | yinelgen küme | Ayırdedici izergesi işlemlenebilir olan küme. || Anl. saptanır küme. |
| 1047 | yinelgen tanım | (
) |
| 1048 | yorum | Bir biçimsel dilin her kapalı düzgün deyimine karşılık belli bir dildışı nesneyi, her değişkenine karşılık da belli bir değer alanını belirleyen dizge. || Örn. (
) . Krş..yorum biçimi. |
| 1049 | yorum biçimi | Belli bir yorum işleminde mantıksal olmayan değişmezlerin tek tek anlamı ile değişkenlerin değer alanı olan evreni belirleyen dizge. || (
) . Krş.. yorum, im yorumlayıcı izerge. |
| 1050 | yorumbilim | Birsözedilen dilin olağan yorumuyla tüm olanaklı yorumlarını belirleyip dilin düzgün deyimlerinin her bir yorumda kazandıkları anlamları belirten, doğruluk, geçerlilik, tutarlılık, içerme, eşdeğerlik gibi kavramları tanımlayan düzgün deyimler ile anlamları arasındaki ilişkiler konusundaki kanıtsavları ortaya koyan sözeden kuram. ||Anl. anlambilim. |