| 1141 | olgusal geçerlik | Bir ölçme aracının ölçüye vurduğu konuda gerçeklenebilir öndeyilerde bulunması koşuluyla geçerli olabileceği anlayışıyla elde edilen ölçümlere dayalı kestirimlerin bir dış ölçütle bağıntısını araştırarak geçerliğini sınama yolu. bk. mantıksal geçerlik. |
| 1142 | olgusal sıra düzeni | Bir değişkenin ötekini zaman ya da oluşum sırası içinde öncelemesi. bk. mantıksal sıra düzeni, nedensellik ölçütleri. |
| 1143 | olgusal soru | Yanıtlayıcının toplumsal ve kişisel ayrıtlarına ilişkin bilgiler elde etmek üzere sorulan soru. |
| 1144 | olmayana indirgeme | Bir vargı ya da bir sonucu, değilleyici bir varsayımın geçersizliğini göstererek evetleyen çıkarım yöntemi . bk. değille(n)me, evetle(n)me. |
| 1145 | olmazlama | Bir alan araştırmasında bilgi almak üzere kendisine başvurulan kişilerin soruları yanıtlamaktan kaçınarak bilgi istemini karşıalmamaları durumu. |
| 1146 | olum | İkincil, ifintisel ve süreksiz olay. |
| 1147 | olumlama | Bir deyiş ya da önermenin olumlu biçimde dile getirilmesi, bk. olumsuzlama. |
| 1148 | olumlu bağıntı | bk. doğru bağıntı. |
| 1149 | olumlu yayılım | Kümeölçümde bir bireyin kümeye açılımını ölçmek üzere, yaptığı seçme sayısının küme birim sayısının bir eksiğine bölünmesiyle elde edilen oransal ölçüm. |
| 1150 | olumsallık örnekçesi (BA kalıbı) | İki değişken arasında gözlenmiş bir bağıntının bir üçüncü etken-karşısında sınanıp ortadan kalkmamakla birlikte sınama etkeninin seçeneklerine göre anlamlı değişmeler gösterdiğinde, sınama etkeninin araya giren bir değişken olması durumunda, ilk bağıntının hangi koşullarda gerçekleşeceğini belirtmeye yarayan çözümleme işlemi, bk. geliştirme, geliştirme örnekçeleri. |
| 1151 | olumsuzlama | Bir deyiş ya da örnermenin olumsuz biçimde dile getirilmesi, bk. olumlama. |
| 1152 | olurlama | Bir alan araştırmasında bilgi almak üzere başvurulan kişilerin araştırma amaçlarını benimseyerek araştırıcıyla işbirliği yapmaları durumu. |
| 1153 | onamlı ilişki | Bireyler arasında bir kurallar dizgesine dayalı ya da örgütler aracılığıyla kurulan düzgülü ilişki. |
| 1154 | onamsız görüşme | Görüşmeciyle yanıtlayıcının biçimsel bir koşula ya da kurala bağlı kalmaksızın tam bir özgürlük içinde karşılıklı konuşmalarda bulunduğu görüşme türü. |
| 1155 | onaylama | Bir ölçekle ölçüye vurulan kişinin herhangi bir ölçek sınarında dile getirilen yargıyı olumlaması ya da ilgili görüşe katılması. |
| 1156 | onaylamama | Tutumu ölçülen bireyin bir ölçek sınarını olumsuzlaması ya da sınarda dile getirilen görüşe katılmaması. |
| 1157 | onaylanmazlık sınırı | Doğrudan gözlem yordamlarıyla alınan bilgilerde güvenirlik sorunları yaratan ve bireylerin toplumsal beklentilere göre düşünüp davranmasını isteyen düzgülerden doğan engel . bk. dolaysız yordam. |
| 1158 | onlu sayı dizgesi | 10'un katları ya da astları olarak artan ya da azalan sayı dizgesi. |
| 1159 | onluk | Bir diziyi oluşturan gözlemleri on eşit parçaya ayıran dokuz konumsal değer. bk. çeyreklik, ortanca. |
| 1160 | oransal ölçek | Eşitlik-eşitsizlik, sıra düzeni ve eşit aralık özelliklerinin yanısıra kat, yarım gibi oransal ilişkilerin kurulmasına elverişli ölçümler yapan ölçek. bk. adlayıcı ölçek, aralıklı ölçek, ölçüm düzeyleri, sıralayıcı ölçek. |
| 1161 | orantı | Payı belli bir seçeneğe ilişkin gözlem sıklığı, paydası toplam sıklıktan oluşan ve ilgili ayrıtın toplam içindeki oransal payını gösteren bölüm. |
| 1162 | orantılı katmanlı örnekleme | Her katmandan, evren içindeki ağırlığıyla orantılı olarak rastlantılı örnekler alan katmanlı örnekleme. |
| 1163 | orantısız katmanlı örnekleme | Her katmandan, evren içindeki oransal ağırlığına bakmaksızın eşit sayıda örnek alan katmanlı örnekleme. |
| 1164 | ortaç çizge | Bölgesel ve yerel çevrebilim incelemelerinde kullanılan ve belli bir ortaca göre alansal özelliklerin dağılımını çizimle göstermek üzere çizinölçüm ve sayımbilim işlemlerini birleştiren yordam. |
| 1165 | ortaç eğilim | Bir sıklık dağılımının ortalama özelliklerini yansıtan ve çeşitli ortalama değerleriyle gösterilen sayısal değer. |
| 1166 | ortaç eğilim ölçümü | bk. ortalama ölçümü. |
| 1167 | ortaçlanma | bk. ortaçlık. |
| 1168 | ortaçlık | Bir oluşumun ortaç çevresinde toplanma, yoğunlaşma ya da örgütlenme özelliği. |
| 1169 | ortalama ölçümü | Sayal ortalama, ortanca ve tepedeğer gibi çeşitli yollarla elde edilen, bir dizi ya da dağılımın ortaç ya da genel eğilimini veren ölçüm. |
| 1170 | ortalama sapma | Bir dağılımın yayılmasını ölçmek üzere başvurulan ve gözlemlerin sayısal ortalamadan saltık sapmaları toplamının gözlem ya da sıklık sayısına oranı olarak tanımlanan değer. bk. yayılma ölçümü. |